Diagnosta laboratoryjny, kierownik Pracowni Analityki Lekarskiej w Zakładzie Diagnostyki Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. Członkini TMA-TEAM - Wielodyscyplinarnego Zespołu do Wczesnej Diagnostyki i Leczenia Mikroangiopatii Zakrzepowych oraz wiceprzewodnicząca krakowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Laboratoryjnej. Autorka pracy doktorskiej dotyczącej rozbieżności badań laboratoryjnych w diagnostyce chorób związanych z dyskrazją komórek plazmatycznych.

Zaangażowana w dydaktykę z zakresu diagnostyki laboratoryjnej, diagnostyki klinicznej oraz praktycznej nauki zawodu dla studentów kierunków medycznych, w tym analityki medycznej. W pracy dydaktycznej i zawodowej koncentruje się na zagadnieniach związanych z diagnostyką laboratoryjną oraz praktycznym przygotowaniem do pracy w medycznym laboratorium diagnostycznym.

Diagnosta laboratoryjny i lekarz, związany z praktyką laboratoryjną oraz interpretacją wyników badań w kontekście decyzji klinicznych. W działalności zawodowej koncentruje się na roli laboratorium w procesie diagnostycznym oraz współpracy między diagnostą laboratoryjnym a lekarzem.

Jako diagnosta laboratoryjny od lat związana jest z Zakładem Biochemii Klinicznej Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie (USDK), którego była przez wiele lat kierownikiem. Obecnie prowadzi działalność naukową jako profesor mentor UJCM i pracuje jako starszy konsultant w USDK. Prowadziła wykłady z chemii klinicznej dla studentów analityki medycznej, a także niezliczoną liczbę godzin wykładów z diagnostyki laboratoryjnej na konferencjach krajowych i zagranicznych oraz na kursach specjalizacyjnych. Profesor Sztefko była zaangażowana w rozwój młodej kadry naukowej promując magistrów analityki medycznej, doktorów i doktorów habilitowanych. Jej działalność naukowa koncentruje się wokół zagadnień związanych z szeroko pojętą diagnostyką laboratoryjną. Jest autorem ponad 200 prac naukowych w recenzowanych czasopismach polskich i zagranicznych oraz kilku pozycji książkowych, ostatnia wydana w 2025 pt. „Pułapki diagnostyczne oznaczania hormonów, białek i przeciwciał. Od teorii do praktyce”. Profesor Sztefko jest odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Jako diagnosta laboratoryjny, specjalista mikrobiologii oraz małopolski konsultant wojewódzki w dziedzinie mikrobiologii laboratoryjnej prowadzi badania w zakresie nowoczesnych metod diagnostyki molekularnej zakażeń oraz równolegle przekazuje tę wiedzę studentom kierunków medycznych. Jego kolejną ścieżką zainteresowań naukowych są mikrobiomy oraz ich wpływ na organizm gospodarza. To z kolei wiąże się z rezystomami, czyli zbiorami genów oporności na antybiotyki mikrobiomów.

Jest absolwentem Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Warszawie. Aktualnie zatrudniony w Katedrze i Zakładzie Biochemii i Farmakogenomiki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz w Zakładzie Alergologii i Immunologii Klinicznej UCK WUM. Jest specjalistą analityki klinicznej i zdrowia publicznego. Jest członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Laboratoryjnej, Rady Zarządu Kolegium Medycyny Laboratoryjnej w Polsce, Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, Polskiego Towarzystwa Alergologicznego, Towarzystwa Rynologia Polska. Zainteresowania naukowe dr Sławomira Białka koncentrują się na poszukiwaniu laboratoryjnych wskaźników chorób cywilizacyjnych, przede wszystkim chorób alergicznych oraz chorób sercowo-naczyniowych. W ramach działalności dydaktycznej prowadzi zajęcia ze studentami kierunku analityka medyczna i farmacja. Jest opiekunem Studenckiego Towarzystwa Diagnostów Laboratoryjnych (STDL WUM) z którym realizował wiele akcji społecznych. Od początku pracy zawodowej jest także zaangażowany w kształcenie podyplomowe realizowane na Wydziale Farmaceutycznym. Aktualnie pełni funkcje Koordynatora ds. Kształcenia Podyplomowego kierunków Wydziału Farmaceutycznego WUM. Dorobek naukowy dr Sławomira Białka obejmuje 66 publikacji naukowych, jest także autorem 2 monografii oraz 7 rozdziałów w podręcznikach. Sumaryczny IF = 119.21, sumaryczne pkt. MNiSW = 2409, sumaryczna liczba cytowań wg bazy Scopus = 1033, Indeks Hirscha z bazy Scopus = 13. Ponadto jest wykładowcą na konferencjach naukowych i kursach szkoleniowych dla diagnostów laboratoryjnych, farmaceutów i lekarzy. Prowadzi również szeroką działalność dydaktyczną ze studentami kierunku farmacja i analityki medycznej WUM oraz jest czynnym zawodowo diagnostą laboratoryjnym. Został odznaczony: Brązowym Krzyżem Zasługi oraz odznaczeniem KRDL „Zasłużony dla Medycznej Diagnostyki Laboratoryjnej” i medalem okolicznościowym z okazji jubileuszu „100-lecia Wydziału Farmaceutycznego WUM”. Jest wyróżniony odznaką Ministra Zdrowia „Za zasługi dla Ochrony Zdrowia”. Posiada dwie nagrody I i II stopnia JM Rektora Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego za osiągnięcia dydaktyczne. Jest także laureatem Nagrody JM Rektora za osiągnięcia naukowe.

Związana z Pomorskim Uniwersytetem Medycznym w Szczecinie oraz Samodzielną Pracownią Diagnostyki Reumatologicznej. Przewodniczy Sekcji Diagnostyki Laboratoryjnej Polskiego Towarzystwa Reumatologicznego. Jej działalność obejmuje m.in. diagnostykę serologiczną chorób autoimmunizacyjnych oraz praktyczne zastosowanie badań laboratoryjnych w reumatologii.

Dorobek naukowy koncentruje się głównie na: nowotworach układu krwiotwórczego (przewlekła białaczka limfocytowa, ostra białaczka szpikowa, chłoniaki); analizie limfocytów i markerów immunologicznych; procesach apoptozy (programowanej śmierci komórki); biomarkerach zaburzeń odporności oraz zastosowaniu cytometrii przepływowej w diagnostyce zaburzeń hematoonkologicznych o zróżnicowanej etiologii. Realizowane projekty badawcze oraz współprace naukowe ukierunkowane są na pogłębianie wiedzy w zakresie immunofenotypowania komórek układu odpornościowego. Od wielu lat organizuje konferencję, kursy, sympozja i warsztaty oraz czynnie uczestniczy w nich jak prelegent. Prowadzi ćwiczenia, wykłady i seminaria ze studentami na Wydziale Lekarskim z Oddziałem Stomatologii i Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim i Wydziale Farmaceutycznym z Oddziałem Medycyny Laboratoryjnej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Jest również wykładowcą na kursach specjalizacyjnych dla lekarzy i diagnostów laboratoryjnych oraz członkiem komisji Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego dla diagnostów laboratoryjnych.

Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego oraz International Lipid Expert Panel. Związany również z Johns Hopkins University School of Medicine jako adiunkt w Ciccarone Center for the Prevention of Cardiovascular Disease. Jego działalność naukowa i ekspercka koncentruje się na zaburzeniach lipidowych, miażdżycy, kardiologii prewencyjnej oraz ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego.

Absolwentka Oddziału Analityki Medycznej Śląskiej Akademii Medycznej w Sosnowcu (2001 r.). Stopień doktora nauk medycznych uzyskała w 2012 r. Zatrudniona w Narodowym Instytucie Onkologii- Państwowym Instytucie Badawczym od 2001r. Od 2016 r Kierownik Zakładu Analityki i Biochemii Klinicznej. Przewodnicząca Katowickiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Laboratoryjnej, członek Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej oraz Polskiego Towarzystwa Nowotworów Głowy i Szyi. Autorka ponad 40 publikacji naukowych oraz ponad 100 doniesień zjazdowych z zakresu diagnostyki laboratoryjnej chorób nowotworowych. 

Od 2021 roku sprawuje funkcję Dyrektora Wydziału Lekarskiego Polskiej Akademii Umiejętności. Kieruje Zakładem Biologii Molekularnej i Genetyki Klinicznej II Katedry Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pełnił funkcję Pełnomocnika Prorektora Collegium Medicum UJ ds. nauki i współpracy międzynarodowej.

Jest cenionym wykładowcą akademickim oraz autorem kilkuset publikacji naukowych o zasięgu międzynarodowym. Zainteresowania badawcze prof. Sanaka koncentrują się wokół czynnościowych wariantów genetycznych człowieka oraz mutacji predysponujących do zakrzepicy i chorób układu oddechowego, ze szczególnym uwzględnieniem astmy. W 1997 roku, wspólnie z prof. Andrzejem Szczeklikiem, został uhonorowany prestiżową nagrodą Lancet Investigators Award za wybitne osiągnięcia w zakresie badań nad astmą oskrzelową.

W okresie pandemii COVID-19 prowadził badania nad molekularnymi mechanizmami odpowiedzi przeciwwirusowej oraz analizą zmienności genetycznej wirusa SARS-CoV-2. Jego prace obejmują również badania nad mediatorami odczynu zapalnego, w szczególności nad pochodnymi kwasu arachidonowego.

Członek HL7 Europe Technical Coordination Team – zespołu, który koordynuje prace nad europejskimi specyfikami interoperacyjności m. in. w obszarze diagnostyki laboratoryjnej.

Były pracownik naukowy Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, Ministerstwa Zdrowia i CSIOZ. Od 2008 pracownik JASPERS / Europejskiego Banku Inwestycyjnego, odpowiedzialny za ocenę projektów z zakresu ochrony zdrowia oraz innowacji i rozwoju. Autor i współautor składowych systemu ochrony zdrowia w Polsce (m.in. wdrożenia ICD-10, ICD-9-CM, rejestr ZOZ, JGP, system list oczekujących, POZ OK), oraz wielu publikacji naukowych.

Diagnosta laboratoryjny, specjalista analityki klinicznej. Nauczyciel akademicki, uczestniczy w przygotowywaniu materiałów merytorycznych z zakresu biochemii, cytologii, hematologii i immunologii prowadzi zajęcia ze studentami, medycyny laboratoryjnej , lekarzami , ratownikami pielęgniarkami , dietetykami  , wspiera działania edukacyjne kierowane do pacjentów. W swojej pracy koncentruje się na praktycznym nauczaniu zawodu diagnosty laboratoryjnego oraz popularyzacji wiedzy o badaniach laboratoryjnych, kontroli jakości procesu laboratoryjnego.

(ur. 1958(), lekarz, specjalista chorób wewnętrznych i diagnostyki laboratoryjnej. Kierownik Katedry Biochemii Klinicznej Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie. W działalności naukowej i dydaktycznej zajmował / zajmuje się terapeutycznym monitorowaniem leków, laboratoryjną diagnostyką cukrzycy i dyslipidemii oraz zagadnieniami klasyfikacji i kodowania badań laboratoryjnych. Ostatnio uczestniczył w tłumaczeniu i pracach nad wdrożeniem w Polsce słownika badań LOINC® i standaryzacją informacji w diagnostyce laboratoryjnej. Jest autorem lub współautorem 223 artykułów, 269 rozdziałów w podręcznikach oraz redaktorem lub współredaktorem 4 podręczników/skryptów z dziedziny medycyny laboratoryjnej, w tym członkiem zespołu redakcyjnego i współautorem podręcznika Interna Szczeklika (Medycyna Praktyczna). Jest nauczycielem akademickim zaangażowanym również w szkolenie podyplomowe diagnostów laboratoryjnych, pełni obowiązki Pełnomocnika Prorektora Collegium Medicum ds. specjalizacji diagnostów laboratoryjnych. W latach 2010-2017 był prezesem, obecnie wiceprezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Laboratoryjnej, od 2006 r. jest w składzie władz Kolegium Medycyny Laboratoryjnej w Polsce oraz członkiem Komitetu Naukowego Polish Institute for Evidence Based Medicine. W latach 2016-2017był konsultantem krajowym w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej.